به چین خوش آمدید

[ad_1]

 

به چین خوش آمدید. این ملت باستانی امروزه بیشتر از هر کشور دیگری در دنیا جمعیت دارد. از هر پنج نفر در دنیا یک نفر در چین زندگی می کند. جمعیت این کشور1.3 میلیارد نفر است. این جمعیت حدود یک میلیارد نفر از آمریکا بیشتر است. کشور چین در قاره ی آسیا واقع شده است. این کشور یکی از بزرگترین کشورهای جهان است. مساحت آن 9.6 میلیون کیلومتر است. نام محلی چین Zhōngguó [jung-gwo], به معنی پادشاهی میانی است. بیشتر مردم چین یا در منطقه ی پرجمعیت خاورمیانه یا در نزدیکی رود یانگ تسه زندگی [yang-see]می کنند. رود یانگ تسه و دریای زرد از وسط چین عبور می کنند و هردو به اقیانوس شرقی می ریزند. بقیه ی این سرزمین نیز با دشت ها، کوه ها و زمین های مرتفع پوشیده شده است. کوه گوبی شمال را پوشانده است. در غرب کوه های بسیاری وجود دارد که مشهور ترین آن ها مرتفع ترین کوه جهان اورست است. غربی ترین قسمت چین با رشته کوه ها با منظره ای بسیار دیدنی پوشیده شده است.(سیارک) 

مردم بیشتر از هر زبان دیگری با زبان چینی صحبت می کنند. چینی رایج که بیشتر مردم با آن صحبت می کنند ماندری نام دارد اما در قسمت های مختلف مردم لهجه های متفاوتی نیز می توانند داشته باشند. معنی یک کلمه ی چینی به این بستگی دارد که چگونه تلفظ شود. در مانداری، واژه شوو اگر با یک تن صدای کوتاه و تیز تلفظ شود معنی درخت دارد. اما همین واژه اگر کشده شود و با صدایی نرم تلفظ شود، مانند شوووو به معنی کتاب خواهد بود.  برای نوشتن زبان چینی از الفبای کاراکتری استفاده می کنند. این کارکتر ها اگر با یکدیگر ترکیب شوند، لغات جدیدی را می سازند. این زبان هزاران کاراکتردارد. برای یک نوشتن و خواندن ساده، حدود 2000 کاراکتر لازم است.(سیارک) 

تاریخچه چین

هر سلسله تغییرات مورد نظر خود را برکشور اعمال کرد. در طول حکومت سلسله شن، شن شی هوانگ کسی که به عنوان اولین امپراتور چین شناخته شده است، تمام ایالت های چین را متحد کرد. بعد از به قدرت رسیدن امپراتور شن شی هوانگ، او برای محافظت از بخش های شمالی امپراتوری اش، ساخت دیوار مشهور چین را آغاز کرد. هم چنین هزاران سرباز سفالی که به  تراکوتا مشهور هستند، برای محافظت از آرامگاه امپراتور ساخته شد.

                                                            ارتش سفالی تراکوتا

در طول سلطه سلسله ی هان جاده ی ابریشم به مهمترین راه برای تبادل اطلاعات و کالا بین کشور های شرق و غرب شد. در سلسله هان کاغذ اختراع و در طول سلسه سانگ چاپ و نشر کتاب پیشرفت کرد. اولین کتاب های چاپی متعلق به این سلسله هستند. در طول سلسه ی مینگ، شهر بیژینگ( پکن) به پایتخت چین مبدل شد. برای خانواده ی سلطنتی شهرکی درون شهر بیژینگ ساخته شد که به شهر ممنوعه مشهور شد، مکانی که مردم عادی حق ورود به آن را نداشتند.در سال 1911 انقلابی مردمی سلسله ی چن را سرنگون کرد و به حکومت پادشاهی خاتمه داد. درسال 1994، حزب کمونیست، به رهبری مائو تسه تونگ کشور چین را به جمهوری خلق چین تبدیل کرد. کمونیست به مردم قول داد که همه در یک سطح خواهند بودو اما مائو بدون این که به منفعت مردم فکر کند یک سری قوانین وضع کرد. میلیون ها نفر دچار گرسنگی شدند. مائو و ارتش سرخش هر کس که جرات مخالفت با او و قوانینش را داشت، به سختی مجازات می کرد. این قوانین چین را به یک کشور منزوی و دور از جهان تبدیل کرد. مائو در سال 1976در گذشت. با درگذشت او، چین وارد عصر جدیدی از پیشرفت شد و دوباره به عرصه ی جهانی بازگشت.

زندگی در چین

به دلیل جمعیت بالای چین منابع کافی برای تمام مردم وجود ندارد. دولت برای کنترل جمعیت فقط اجازه به دنیا آوردن یک فرزند و در برخی موارد خاص فقط دو فرزند را صادر کرده است. در چین به کودکان امپراتور کوچک گفته می شود. زیرا آن ها بسیار گرانبها هستند. اما این کودکان فشار بسیار زیادی را تحمل می کنند تا مایه ی افتخار خانواده هایشان باشند.

کودکان اغلب در شش سالگی وارد مدرسه می شوند. زبان رایج در مدرسه و برای تدریس، زبان ماندارین است. اما برخی از مدرسه ها زبان انگلیسی را نیز به عنوان زبان دوم تدریس می کنند. در 14 سالگی کودکان چینی باید یک امتحان مهم را پشت سر بگذارند که در تضمین آینده ای روشن و موفق نقش به سزایی دارد. یک گفته ی قدیمی چینی می گوید: یادگیری چیزی است که باید در تمام زمان ها توسط افراد دنبال شود. به طور معمول در چین کودکان همراه با پدر و مادر، پدربزرگ و مادربزرگ خود زندگی می کنند. خانه های امروزه مردم به خصوص در شهر های پرجمعیت کوچک تر شده است. خانواده و فرزندان اغلب برای وعده های غذایی دور هم جمع می شوند. وعده های غذایی یک خانواده چینی در ظرف های مختلفی صرف می شود که همه ی افراد حاضر بر سر سفره از آن به صورت مشترک می خورند. مواد غذایی شامل: سوپ، ماهی بخارپز، و مقداری برنج می شود. مردم با چوب های بلندی به نام چاپستیک غذا می خوردند.

 غذاهای مخصوص در روز های خاص درست می شوند برای مثال یک ظرف بزرگ از نودل برای رو تولد درست می شود که نشان دهنده ی عمر طولانی برای کسی است که تولدش است.

مرکز هر شهری در چین، محل سوپرمارکت های شلوغ است. مردم می توانند در آن جا غذا، مواد مورد نیاز برای منزل، لباس و دیگرکالاهای مورد نیاز خود را تهیه کنند. اگر درمیان ازدحام جمعیت این بازارهای محلی عبور کنید، شاهد چانه زدن خریداران و بازارگرمی فروشندگان در سرتاسر بازار خواهید بود. در پارک، مردم به استراحت می پردازندو بعضی از آن ها تایی چی تمرین می کنند. حرکاتی که برای رلکسیشن بدن انجام می شود. بقیه ی مردم نیز یا بادبادک هوا می کنند یا مشغول بازی های تخته ای مانند: شطرنج چینی و ماهجونگ هستند و دیگران نیز دور آن ها جمع می شوند. یکی از تفریحات سالمی که اغلب چینی ها آن را دنبال می کنند، ورزشی باستانی برگرفته از نیروی چی و تقسیم آن بین بدن و ذهن است. این ورزش محبوب کنگ فو نام دارد. البته مردم به ورزش های دیگری مانند ژیمناستیک و فوتبال نیز می پردازند. اما کنگ فو همواره در اولویت بوده است.(سیارک) 

چین همواره ارتباط قوی با هنر و موسیقی داشته است. مردم زیادی حتی امروزه خوش نویسی با قلم مو های مخصوصی را برای نوشتن کاراکتر ها، تمرین می کنند. همچنین در چین تاتر های موزیکال که داستان هایی به قدمت تاریخ چین را روایت می کنند، بسیار متداول و پرطرفدار است. اما در دنیای مدرن چین موسیقی پاپ به خصوص در میان جوان تر ها بسیار مرسوم شده است.

تنها ده درصد از زمین های چین برای کشاورزی مناسب است. خشک سالی و پرآبی کشت زمین های مناسب را نیز مشکل می کند. میزان برنجی که در چین تولید می شود، بیشتر از هر قسمت دیگری در دنیاست. از دیگر محصولات این کشور می توان به دانه سویا، سیب زمینی شیرین و انواع مختلفی از میوه ها اشاره کرد. با تمام این اوصاف بیش از نیمی از مردم چین هنوز بروی مزارع کشاورزی کار می کنند. اما امروزه مردم حومه شهر و روستاها محل زندگیشان ترک و به شهر مهاجرت می کنند. زیرا در شهر نسبت به روستا درآمد بیشتری دارند. فرزندان بزرگ برخی از خانواده ها به شهر رفته و برای خانواده هایشان در روستا پول می فرستند.

 مهاجرت به شهر به معنی ترک خانه و برگشتن و ملاقات خانواده شاید سالی یک بار است. در برخی از خانواده ها هم مادر و هم پدر خانواده در شهر کار می کنند و پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها هستند که از فرزندان مراقبت می کند.(سیارک) 

شهرهای بزرگ

شهر های چین پرجمعیت و دارای ساختمان های بلند و ترافیک سنگین است. بزرگترین شهر، شانگهای بالای 17 میلیون نفر جمعیت دارد. جمعیت پکن، پایتخت چین 14 میلیون نفر است. هر روزه مردم بیشتری برای کسب درآمد و پول بیشتر به شهر ها مهاجرت می کنند. اما این باعث شده است که برای همه ی مردم کار و مسکن و خوراک کافی موجود نباشد. با وجود این که بیشتر مردم چین با دوچرخه هایشان دیده می شوند اما هر ساله میلیون ها ماشین جدید به خیابان ها وارد می شوند که یکی از دلایل عمده ی ترافیک های سنگین است. مردم در چین 6 روز در هفته کار می کنند. بیشتر مردم در کارخانه هایی کار می کنند که محصولاتشان به سراسر دنیا صادر می شود. برخی از این کارگر ها در اتاق هایی نزدیک کارخانه زندگی می کنند.

به جرات می توان گفت که کشور چین یکی از کشور های است که پله های طرقی را به سرعت طی می کند. هر روزه شاهد پیشرفت فناوری های آن هستیم. همچنین در سال 2008 که چین میزبان بازی های المپیک بود با ساخت مکان هایی با بالاترین تکنولوژی روز و پارک و ها و سیستم حمل و نقل پیشرفته تر، دیدگاه جدیدی در پیش روی جهانیان برای خود خلق کرد.(سیارک) 

                                  استادیوم المپیک چین که به لانه ی پرنده مشهور است.

 

تم آغاز بازی های المپیک عروسک هایی بودند که اگر کنار هم قرار می گرفتند، جمله (به چین خوش آمدید) را تشکیل می دادند.ترجمه  itrans.ir

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *